In de meeste winkels zijn de camera's geplaatst om beelden terug te kijken na een incident: een recorder in de technische ruimte, domes aan het plafond, camerahoeken gekozen om zoveel mogelijk vloeroppervlak te dekken. Een AI-videoanalyse aansluiten op dit cameraspark betekent rekening houden met een bestaand netwerk, hoeken die voor een ander gebruik zijn bedacht en een team dat voor het eerst alerts gaat ontvangen. De dag van de installatie telt relatief weinig. Een project dat standhoudt, wordt eerder beslist: tijdens de audit, en daarna tijdens de eerste weken van afstelling.

Hier volgt het echte tijdpad van een implementatie, van het eerste bezoek van de integrator tot het moment waarop de alerts onderdeel worden van de dagelijkse routine in de winkel.

Vóór de audit: bepalen wat u wilt dekken

Vaak begint men met de vraag hoeveel camera's er kunnen worden aangesloten. Beter is het om eerst te weten welke zones de meeste verliezen concentreren, en op welke momenten. Dat maakt de investering ook nuttig: in haar studie van 2026, uitgevoerd met de Loss Prevention Research Council, signaleert de National Retail Federation een daling van 12,4 % van het aantal incidenten van winkeldiefstal in 2025 bij de ondervraagde winkelketens, en schrijft ze die toe aan investeringen in technologie en in de opleiding van teams. Die investeringen moeten dan wel de juiste schappen richten: een reden te meer om niet met lege handen naar de audit te komen.

Verzamel vóór het bezoek van de integrator:

  • De meest getroffen productfamilies, afgeleid uit de inventarissen en de voorraadverschillen van de afgelopen maanden.
  • Een actuele plattegrond van de verkoopvloer, met de gevoelige schappen, de kassazone en de uitgangen.
  • De tijdsloten die het team als lastig kent: opening, lunchpauze, einde van de dag, leveringsdagen.

Deze gegevens dienen daarna als basis om de effecten van het project te meten. Volgt u nog geen enkele indicator, maak dan van de gelegenheid gebruik om de juiste KPI's voor onverklaard voorraadverlies te kiezen: zonder beginpunt is geen enkele vergelijking mogelijk.

De voorafgaande audit met de integrator: wat er wordt gecontroleerd

De audit vindt ter plaatse plaats, samen met de integrator die de installatie uitvoert en daarna de opvolging verzorgt. Zijn rol gaat veel verder dan het plaatsen van apparatuur, zoals we uitleggen in ons artikel over de rol van integratoren in de doeltreffendheid van AI-camera's. Tijdens het bezoek controleert hij:

  1. Het cameraspark: model, resolutie, recorder, en vooral de toegang tot de hoofdstream, niet alleen tot de secundaire stream in lage resolutie.
  2. De kijkhoeken. Een camera die is geplaatst om opnames achteraf terug te kijken, kadreert niet altijd de handen en de schapmeters.
  3. De verlichting en de obstakels: tegenlicht bij de etalage, hangend POS-materiaal, een kopstelling die een looppad aan het zicht onttrekt.
  4. Het netwerk en de plaats van de apparatuur: bandbreedte tussen de camera's en de technische ruimte, locatie van de rekenbox, voeding, ventilatie.
  5. De ontvangers van de alerts: wie ontvangt wat, op welk toestel, en wie neemt het over bij afwezigheid.

Het punt van de hoofdstream wordt vaak onderschat. Veel recorders sturen standaard een verlichte stream door, voldoende om een mozaïek op het scherm te tonen, maar te arm om een artikel te onderscheiden dat in een zak wordt gestopt. De analyse van de mainstream bepaalt dus rechtstreeks de betrouwbaarheid van de alerts. In de videoanalyseoplossing van Oxania wordt precies deze stream met hoge resolutie geanalyseerd, op een speciale GPU die in de winkel is geïnstalleerd: de detectie gebeurt lokaal, de camerastream blijft ter plaatse, en alleen de fragmenten die aan een alert gekoppeld zijn, worden bewaard, op servers die zo dicht mogelijk bij het land van de klant staan.

Vraag aan het einde van het bezoek om een schriftelijk verslag met de geselecteerde camera's, de geplande aanpassingen en de prioritaire zones. Dit document is leidend op de dag van de installatie.

De dag van de installatie: weinig werkzaamheden, veel beslissingen

Als de audit goed is uitgevoerd, is de installatie kort: doorgaans minder dan een dag, zonder de winkel te sluiten. De integrator sluit de rekenbox aan, koppelt de streams en past de camera's aan die tijdens de audit zijn aangemerkt. De rest van de tijd verloopt samen met de winkelverantwoordelijke, om:

  • op elk beeld te controleren of de camera de tijdens de audit gekozen prioritaire zone goed in beeld brengt (een schap, een uitgang, het achterste deel van een gang);
  • gebruikersaccounts aan te maken en de toestellen te kiezen die de alerts zullen ontvangen: mobiel, tablet, computer van de beveiligingspost;
  • enkele testalerts te versturen, om er zeker van te zijn dat iedereen ze ontvangt en weet hoe ze te openen.

Maak van de gelegenheid gebruik om te controleren of de informatie aan klanten en medewerkers over het videosysteem up-to-date is. Dit valt onder de verantwoordelijkheid van de exploitant, net als bij de al aanwezige camera's, en is veel makkelijker te regelen vóór de ingebruikname dan erna.

De eerste twee weken: leren om alerts te lezen

De eerste alerts komen snel binnen. Vaak is dat het moment waarop het team zich achter het project schaart, of afhaakt. Een videoalert is geen vonnis: het is een fragment van enkele seconden dat een risicovol gebaar toont, bijvoorbeeld een artikel dat in een persoonlijke tas wordt gestopt, een geopende verpakking in het schap, een aangebroken drankje vóór de kassa. De technologie detecteert, het team beslist over het vervolg: het fragment bekijken, door het gangpad lopen om hulp aan te bieden, of niets doen.

In deze periode besparen enkele gewoontes veel tijd:

  • Elke alert kwalificeren: relevant, niet relevant, opnieuw te bekijken. Zonder deze feedback is het onmogelijk te weten welke hoeken of zones problemen opleveren.
  • Een kort logboek bijhouden van de alerts die als nutteloos zijn beoordeeld, met de camera, het tijdstip en de oorzaak: een reflectie, een medewerker die een schap aanvult, een klant die zijn eigen spullen opbergt.
  • Elke week een overleg van een kwartier inplannen tussen de winkelverantwoordelijke en de persoon die de meeste alerts ontvangt.

Het echte gevaar van deze fase is vermoeidheid. Een team dat wordt overspoeld met nutteloze alerts, opent ze uiteindelijk niet meer, ook de alerts die er wel toe deden. De volgende weken dienen precies om dit te voorkomen.

Week 3 tot 6: afstellen voordat u uitbreidt

Het logboek van de eerste twee weken wordt de werklijst voor de afstellingen, die u met de integrator afhandelt. De meeste correcties zijn eenvoudig:

  • Een camera bijstellen die ook een opslagruimte, een doorgang voor het personeel of een etalage aan de straatzijde dekte.
  • Een camera anders richten die de handen niet in beeld bracht, of tegenlicht aanpakken dat alleen op bepaalde uren optreedt, wanneer de zon op de etalage schijnt.
  • De ontvangers herzien. De alert moet terechtkomen bij iemand die kan handelen, niet bij een verantwoordelijke die vastzit in een vergadering aan de andere kant van de winkel.

In dit stadium worden de dashboards leesbaar: tellingen, heatmaps, statistieken per zone en per tijdslot. U ziet of de alerts vallen waar het team ze verwachtte. Soms is dat niet zo. Het schap dat als gevoelig bekend stond, blijkt rustig, en een weinig bezocht achterste deel van de winkel concentreert de risicovolle gebaren. Een kans om enkele producten te verplaatsen of de aanwezigheid van het team in de schappen te herzien.

Een keten met meerdere verkooppunten zal de neiging hebben het hele netwerk in één keer uit te rusten. De methode van de Loss Prevention Research Council, die simulatie, test, implementatie in een echte winkel en meting van de resultaten aan elkaar rijgt, pleit eerder voor een stapsgewijze aanpak. Een eerste goed afgestelde locatie levert de parameters, de richtlijnen en de feedback van het team op die tijd besparen bij de volgende.

De tekenen van een geslaagde implementatie

Wanneer het systeem deel is gaan uitmaken van de dagelijkse gewoontes, zie je dat in het dagelijks werk:

  • meldingen worden snel geopend, zonder dat iemand eraan herinnerd hoeft te worden;
  • het aandeel meldingen dat als niet relevant wordt beoordeeld, daalt van week tot week;
  • het team weet te zeggen wat de tool analyseert (gebaren, geen personen) en wat het doet wanneer er een melding binnenkomt;
  • winkeloverleggen vertrekken vanuit de statistieken per zone en per tijdslot, en niet langer vanuit de indrukken van ieder individu.

De vermindering van de onbekende derving is daarentegen af te lezen over meerdere inventarissen, niet binnen enkele weken: daarom is het zinvol om vanaf het begin een vergelijkingspunt vast te leggen. Dagelijks is de routine dezelfde voor de duizenden gebruikers van Oxania op vier continenten. Een videomelding komt binnen in minder dan 10 seconden, en een medewerker in de winkel beslist wat er vervolgens mee moet gebeuren.